بلاکچین امروز در نقطهای حساس از تاریخ خود قرار دارد؛ نقطهای که برخی آن را بحران هویت بلاکچین مینامند. در این میان، لیلی لیو با صراحت اعلام کرده که مزیت رقابتی اصلی بلاکچین، کاربردهای مالی و زیرساختهای پولی آن است؛ دیدگاهی که تا حد زیادی درست به نظر میرسد، اما همزمان میتواند خطرناک باشد.
واقعیت این است که بلاکچین در حوزه مالی، از پرداختهای برونمرزی گرفته تا قراردادهای هوشمند و داراییهای توکنیزهشده، یک سنگر مستحکم و اثباتشده ساخته است. این فناوری توانسته اعتماد را بدون واسطه ایجاد کند و سیستمهای مالی سنتی را به چالش بکشد؛ نکتهای که لیلی لیو بهدرستی بر آن تأکید میکند.
اما مشکل از جایی آغاز میشود که آینده بلاکچین صرفاً به امور مالی و سرمایهگذاری تقلیل داده شود. چنین نگاهی، بلاکچین را به یک ابزار محدود برای انتقال ارزش تبدیل میکند، نه یک زیرساخت عمومی برای اینترنت آینده.
منتقدان میگویند بلاکچین میتواند و باید فراتر از امور مالی حرکت کند؛ از هویت دیجیتال غیرمتمرکز و مالکیت دادهها گرفته تا حاکمیت دیجیتال، اینترنت اشیا، ذخیرهسازی غیرمتمرکز و حتی زیرساختهای هوش مصنوعی. نادیده گرفتن این کاربردها، خطر عقبماندن بلاکچین از موج نوآوری را به همراه دارد.
تمرکز بیشازحد بر حوزه مالی، ممکن است توسعهدهندگان و سرمایهگذاران را به سمت پروژههای کوتاهمدت و سودمحور سوق دهد و در نتیجه، مسیر نوآوری عمیق و بلندمدت مسدود شود. این همان نقطهای است که دیدگاه لیلی لیو، از یک تحلیل واقعبینانه، به یک نگاه محدودکننده تبدیل میشود.
در نهایت، بلاکچین یا بهعنوان ستون فقرات اقتصاد دیجیتال آینده پذیرفته خواهد شد، یا به ابزاری تخصصی برای بازارهای مالی تقلیل مییابد. انتخاب میان این دو مسیر، نهتنها آینده این فناوری، بلکه شکل اینترنت و مالکیت دیجیتال را نیز تعیین خواهد کرد


BTC
ETH
TRX
XRP
BNB
BCH
SOL
USDC
DOGE
MKR
ADA
DOT
AVAX
LTC
ATOM